กระโดดบันจี้จัมพ์ ความสูงเทียบตึกเกือบ 20 ชั้นโดดแล้วรู้สึกอย่างไร


ตกแต่งภาพโดย Canva  ทดลองใช้คลิกที่ :   https://partner.canva.com/YgNNrj 



กระโดดบันจี้จัมพ์ ความสูงเทียบตึกเกือบ 20 ชั้นโดดแล้วรู้สึกอย่างไร 😎😲


คุณเป็นกลัวความสูงรึเปล่า เปิ้ลก็ไม่ได้ชอบความสูงเท่าไหร่ แต่สิ่งที่กลัวมากกว่า ทั้งสมัยวัยรุ่นหรือบางครั้งเดี๋ยวนี้ก็ยังกลัว มากกว่าความสูงหรือเรื่องใด   และหลายคนที่อ่านอยู่ก็น่าจะกลัวเรื่องนี้เหมือนกัน คือ กลัวเสียหน้า 😂


เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อนานมาแล้ว สักตอนอายุ 22 ได้กระมัง เปิ้ลไปเที่ยวหาดป่าตองจังหวัดภูเก็ตกับเพื่อน และ คนรู้ใจในตอนนั้น เราก็เที่ยวกินรอบ  หาด และวันนึงก็พากันเข้าไปดูบรรยากาศของการโดดบันจี้จัมพ์ 


สถานที่เป็นภูเขาล้อมรอบ มีแอ่งน้ำอยู่ตรงกลางที่โดดลงมา (บรรยากาศการโดด ถือว่าธรรมชาติมาก ถ้าเทียบกับที่อื่นในสมัยนั้น เพราะบางสถานที่ ที่เคยเห็น เป็นพื้นปูน แล้วก็วาดเป้าที่พื้น อันนั้นดูไม่ค่อยน่าอภิรมย์


มีเครนสีส้มที่รับคนขึ้นไป พร้อมกับ staff สูงประมาณตึก 18-20 ชั้น โดยประมาณ ที่ถามเค้ามาในตอนนั้นนะค่ะ 


ถ้าจะโดดราคา 1,800 -2,500 นะ ถ้าจำไม่ผิด ขึ้นอยู่กัยโดดแบบไหน โดดอย่างไร แล้วต้องการภาพ กับ วีดีโอด้วยมั๊ย 


เมื่อตัดสินใจเสียเงินแล้ว ต้องเซ็นรับรองว่าถ้าเกิดอุบัติเหตุตาย หรือ ใด  ถือว่าเราต้องรับผิดชอบตัวเอง คือ ช่วยไม่ได้นะคร่า เพราะคุณอยากเล่นอะไรที่เสี่ยงเอง 


การโดดบันจี้จัมพ์ มีหลายอย่าง 

  • มีการโดดแบบโดดลงมาเองเฉย 
  • โดดแล้วเอาหัวจุ่มน้ำ
  • การโดดมากกว่า 1 คน 
  • หรือไม่กล้าโดด ก็ให้ staff ผูกตัวกับไม้แล้วยิงขึ้นไปเหมือนจรวด แล้วมันก็จะเด้งเหมือนตอนโดด แค่ไม่ต้องตัดสินใจโดด 

แต่การโดดบันจี้จัมพ์ จุด peak คือ การตัดสินใจกระโดดลงไปนี่แหละ ถ้าไม่โดดภายในเวลาที่ควรจะโดด สมองของเราจะบอกว่าเราไม่สามารถโดดได้เท่าที่รู้มานะ และเค้าคือ staff ที่ขึ้นไปกับเราก็จะถีบเราลงมา 


 ตกแต่งภาพโดย Canva  ทดลองใช้คลิกที่ :  https://partner.canva.com/YgNNrj



พวกเปิ้ลยืนดูไปสักพัก เพื่อนก็คุยกันว่าใครกล้าโดดบ้าง แล้วก็มีคนนึงพูดถึง แฟนเก่าของแฟนเรา ว่าเค้ากล้าโดดนะ มาโดที่นี่แหละ แกกล้ารึเปล่าเปิ้ล และก็มีการเดิมพันกันเกิดขึ้น ขิงกันไปมา สรุป ป้าเปิ้ลก็ต้องโดด เพราะฆ่าได้หยามไม่ได้ และเพื่อนทุกคนยินดีจ่ายค่ากระโดดให้ (แหม่ เพื่อนสนับสนุนกันจริง  )


เปิ้ลกระโดดแบบกระโดลงมาเอง ไม่เอาหัวจุ่มน้ำ กลัวหายใจไม่ออก ก่อนกระโดด เค้าจะชั่งน้ำหนักเราก่อน แล้วคำนวนเชือกว่าต้องยาวแค่ไหน เป็นเชือกนิ่ม  ยืดหยุ่นได้ มีความหนาพอประมาณ จากนั้นก็มัดเชือกกับเท้าทั้งสองข้าง แล้วพาขึ้นกระเช้าไป 


ตอนขึ้นกระเช้าใจเต้นตึกตัก  เสียงดังมากจนเราได้ยิน รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง แถมกระเช้าที่พาขึ้นไปเวลาโดนลมก็แกว่งไปมา ท้องยิ่งพาหวิว  ในใจคิดว่า ตรูคิดอะไรอยู่เนี่ย


พอกระเช้าถึงจุดสูงสุด หยุดกึก ความรู้สึกเหมือนหัวใจจะหยุดเต้น ในขณะที่เรายังนั่งอยู่ staff เอาเชือกที่ผูกข้อเท้าโยนลงไปก่อน เชือกที่โยนลงไปมีน้ำหนักพอสมควร มันจะดึงเท้าเรานิด  ยิ่งทำให้หัวใจเต้นเร็วขึ้น 



staff บอกให้เราเดินมายืนที่ขอบกระเช้าและ เอาฝ่าเท้ายื่นออกจากขอบกระเช้าครึ่งฝ่าเท้า ตอนนั้นทั้งลมที่มากระทบตัวที่ยืนอยุ่บนขอบกระเช้า น้ำหนักเชือกที่ดึงรั้งที่ขาเหมือนจะดึงตัวทั้งตัวจะตกลงไป


staff บอกให้ปล่อยมือจากเสาที่ตั้งขึ้นมาที่ขอบกระเช้า กางแขน เหมือนเตรียมจะบินแต่พอเรากางแขน ตัวมันเหมือนจะลอยออกไปเดี๋ยวนั้น  ทรงตัวไม่ได้เลย มือมันเลยคอยจะเกาะเสาไม่ยอมปล่อย 


ภาพจากผู้เขียน


staff จะนับ 5, 4, 3, 2, บันจี้ เมื่อถึงคำว่า บันจี้ ต้องโดด เราฟังอย่างตั้งใจ แต่พอเค้านับจริง  ขาอิชั้นมันไม่โดดอะ 😂😂😂


staff บอกว่าถ้านับอีกรอบ แล้วไม่โดด เค้าจะถีบละน่ะ เพราะเหตุผลที่เราบอกไปข้างต้นแหล่ะ ว่ามันมีเวลาของมัน (จริง  ตอนนั้น staff เค้าบอกละเอียด แต่อีนี่หูเบลอมากกกก)


พอรอบสองเค้าเค้านับ ในใจคิดเลย ว่าเอาไงเอากัน กลัวอาย ต้องโดดละนะคุณเปิ้ลลลสรุป โดดก่อนคำว่า ที่ staff จะพูด บันจี้อี๊กกกกก😱


ตอนที่โดดบันจี้จัมพ์ ออกไป ระหว่างที่เท้าพ้นจากกระเช้า ตัวลอยอยู่บนอากาศ  เป็นเหมือนภาพสโลโมชั่น หัวสมองมันคิดว่า 


นี่ฉันกำลังฆ่าตัวตายอยู่รึเปล่า ถ้าเชือกมันหลุดมันขาดจะทำยังไง รู้สึกว่ามันจะเป็นยังไงถ้าตัวตกลงพื้น  จะเจ็บไหม พ่อแม่หล่ะ
 จะว่าไงคิดหลายเรื่องเยอะมาก ไม่น่าเชื่อว่าเวลาที่กว่าเชือกจะตึง มันจะนานนนจนคิดได้เยอะขนาดนี้....


จนเชือกกระตุกก็นิดนึงและดีดขึ้น


เห้ย รอดแล้ว………กรี๊ดดดดดดดดดดดดด ยาววมาก  นั่นคือเสียงแรกที่เปล่งออกมาหลังจากกระโดด


ตัวเด้งลอยขึ้นลงตามเชือกหลายครั้ง ทุกครั้งที่ตัวเด้งขึ้น ท้องข้างในรู้สึกวูบวาบเหมือนเล่นไวกิ้ง แต่ไม่น่ากลัวสักนิด ถ้าเทียบกับตอนที่ต้องตัดสินใจโดดนี่ ผิดกันลิบลับ


ท่าโดดนี่ ไม่ต้องพูดถึง เหอะ   น่าเกลียดเชียว เพราะคนที่โดดบันจี้จัมพ์ สวย  ไม่กลัวเค้าจะโดดเหมือนนักโดดน้ำทีมชาติ


พอเชือกเริ่มหยุดเด้ง เค้าก็จะเอาไม้เกี่ยว และ ก็ดึงเชือกเค้าไปที่ริมแอ่งน้ำ และแก้มัดออก


เพื่อนทุกคนเล่าให้ฟังว่า บรรยากาศตอนที่เรากระโดดลงมา ทุกคนเงียบมาก เพราะเราไม่ร้องกรี๊ดสักนิดเลย เค้าเลยคิดว่าเราช๊อคกัน เพราะก่อนหน้าเรากระโดดมีผู้หญิงที่ขึ้นไปกระโดด แต่ไม่สามารถกระโดดลงมาได้ ร้องไห้หนักมาก ดังนั้น พอเรากรี๊ด ทุกคนที่ยืนดู ถึงกับเฮและตบมือเชียร์กันลั่น 


อ่อ ขอบอกก่อนนะค่ะ เค้าไม่คืนเงินนะค่ะ ไม่ว่ากรณีใด  


และนี่แหละค่ะ บันทึกความรู้สึกทุกอณูของเปิ้ลจากประสบการณ์กระโดดบันจี้จัมพ์ความสูงเทียบตึกเกือบ 20 ชั้น 


ถ้าใครเคยกระโดด มาแชร์ความรู้สึกคุณให้ฟังกันบ้างนะค่ะ



แสดงความคิดเห็น

0 ความคิดเห็น